หัวอกคนถูกก็อปนิยาย (อีกแล้วครับท่าน~!!!)

posted on 28 Jun 2009 18:24 by sepzaa  in talk
 หัวอกคนถูกก็อปนิยาย (อีกแล้วครับท่าน~!!!)
เจอเป็นรอบที่ 3 แล้วค่ะสำหรับการถูกลอกงานน่ะ เรียกได้ว่าเป็นประวัติการณ์ (ของตัวเอง) เลยล่ะมั้งที่งานถูกเอาไปหาประโยชน์แบบนี้ ไม่เข้าใจว่าเราแต่งนิยายขั้นเทพแต่งกลอนขั้นเซียนหรืออย่างไร (ฮี่ๆ แอบเข้าข้างตัวเองซ้า~) เหตุใดชะตาผลงานของเราถึงได้อาภัพนักถูกคนบางคนเอารัดเอาเปรียบอยู่ร่ำไป
ครั้งแรกที่เจอ (ประมาณปี 48) ตอนนั้นก็ไม่ได้ไปฮึ่มๆ อะไรเท่าไหร่ เนื่องจากไปรู้เอาก็เกือบจะสายเสียแล้วตอนนั้นนิยายที่ถูกเอาไปปู้ยี่ปู้ยำก็คือเรื่อง ฝันหื่นฯ (ละไว้ในฐานที่คนกันเองเข้าใจ)
ตอนนั้นเราโพสนิยายที่บล็อกแห่งหนึ่งสักประเดี๋ยวประด๋าววันดีคืนดีก็มีคนมาฟ้องว่าแมวน้อยของเราไปโผล่กระตุ้นต่อมเสียวที่บอร์ดชายแห่งหนึ่งขึ้นต้นว่าP (บางคนอาจจะรู้จักคุ้นเคยกันดี)ทำหน้าที่เรียกหื่นให้กับคนอารมณ์เปลี่ยว
ในตอนนั้นเราใช้log in ในบล็อกว่าS[AtaN_[BeE  ซึ่งคนนำไปโพสต่อก็กรุณาเครดิตให้ดิบดีแบบติดๆขัดๆ (เพราะมีการบ่นว่าบอร์ดแบนคำว่าSatan มั้ง) แต่ด้วยเหตุที่ช่วงนั้นบอร์ดP เป็นบอร์ดค่อนข้างปิดเข้าไปกระแซะๆ ในนั้นไม่ได้ และดูเหมือนว่ากำลังมีปัญหาทำให้นิยายเรื่องนั้นเลือนหายไปโดยปริยายเราก็เลยจำต้องปล่อยให้มันเป็นไป
หลังจากนั้นเราก็เริ่มโพสนิยายที่บอร์ดเปิดอีกแห่งหนึ่งด้วยเหตุที่อยากหาคนอ่าน+เม้นท์นิยาย (เรียกเลือดชนใจแตกทั้งหลาย - -+)ช่วงนั้นโพสทั้งกลอนวายและนิยาย
กลอนSM เป็นอะไรที่ฮิตมากมาย (สาววายนิยมS หรอกเรอะ=[]=) ทำให้สาวกและคอมเม้นท์มีมาก เลือดพุ่งปรี๊ดๆ จนเจิ่งนอง (เว่อร์ละ - -“”) เอาเป็นว่าช่วงนั้นมีแฟนพันธุ์แท้ร้อยกว่าคนนั่นแหละ ทำให้อาจมีคนหมั่นไส้บทความก็เลยถูกอุ้มบุญหายไปกับสายลม (ช่วงนั้นยังไม่มีวิธีแจกใบแดงแต่เล่นอุ้มกันหน้าตาเฉย) เราก็เลยพับโครงการเรียกเลือดมุดกลับเข้าถ้ำมืดเราดุจเดิม แต่ใครกันจะคิด! อยู่ดีๆกลอนเราก็ไปปรากฏในบทความคนอื่นเฉยเลย!
ตอนนั้นเป็นประมาณปลายปี 50 มั้งด้วยความที่เคยมาแล้ว (-///-) เราและสาวๆ (นำทีมโดยน้องสาวที่น่ารักนางหนึ่ง)ก็ทำการเซฟไฟล์ข้อมูลหน้าเว็บบอร์ด และบทที่ถูกก็อปจนสำเร็จเสร็จกิจก่อนจากนั้นทีมของเราจึงดำเนินการตีฆ้องร้องเป่า (หรือเปล่านะ เริ่มเลือนๆ - -“) เอาเป็นว่าไปบอกเจ้าตัวให้ทำการลบบทความตอนที่โพสกลอนหื่นๆ ของเราแต่ในใจนั้นกระนกระหือรือ อยากจะจับเจ้าของบทความคนนั้นมาสำเร็จโทษอย่างแรงกะว่าถ้าไม่ยอมลบ จะทำนู่น ทำนี่ ทำนั่น (???)
น่าเสียดาย คนๆนั้นกลับยอมลบเอาเสียง่ายๆ แผนการโหดๆ ช่วงนั้นก็เลยอดกันบิ้วท์เก้อ...
และครั้งล่าสุด เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2552 นี้เอง..
หัสเดิมเริ่มแรกเราก็แค่เห็นมีเด็กคนหนึ่งpm มาขออนุญาตเอาลุงฯ (หนึ่งในผลงานของเรา)ไปโพสที่บอร์ดสายพันธุ์หื่นขึ้นชื่อกันในนามLPตอนแรกก็ปฏิเสธไปดิบดีแต่พอกลับมาคิดอีกที เอ.. เอาไปโพสที่นั่นก็ดีนะ หาลูกค้า (???) เผื่ออนาคต (อันแสนยาวไกล)อาจจะรวมเล่มลุง (ที่ถูกดองขึ้นเกลือมาเป็นชาติ) เราก็เลย เอาวะ อยากให้คนอ่านโพสเองดีกว่า ชัวร์ ไม่มั่วนิ่ม
ด้วยเหตุนี้เราก็เลยเอาลุงไปโพสที่LP และพ่วงด้วยที่บอร์ดเปิดอีกแห่งหนึ่งโพสไปก็ได้ผลตอบรับดีพอประมาณ (สาวกลุงเยอะดี - -“) แล้วอยู่ดีๆ เด็กของเรา (เรามีเด็กหลายคน กรั่กๆ) ก็มาบอกว่า ลุงไปโผล่ที่บอร์ดGGแถมไม่มีเครดิตอีกต่างหาก!
หา =[]=! อีกแล้วเรอะ!
ความรู้สึกแรก ไม่เชื่ออ่ะไม่คิดว่านิยายเราจะถูกเอาไปบิ้วท์หื่นชาวG อีกแล้ว แต่ก็ปรากฏว่ามีคนเอาไปจริงๆแถมเอาไปตั้ง 4 ตอน ดีนะที่เอาไปได้ไม่ครบ
ด้วยความที่ช่วงนั้นงานยุ่ง (เอ..รู้ข่าวประมาณวันที่ 23 หรือ 24 มิ.ย. นี่แหละ) แถมพอจะเข้าเว็บเน็ตก็ดันไม่ดีอีกก็เลยให้น้องๆ ช่วยกันดูแลให้หน่อย น้องบอกว่ามีการpm ไปบอกadmin ที่บอร์ดนั้นแล้วและมีการไปเม้นท์ที่กระทู้นิยายนั้นด้วย แต่ก็ไม่เห็นทางบอร์ดGG จะว่ายังไงเราเองก็ดันไม่มีเวลาตามข่าว ตอนนี้ก็เลยได้แต่รอคำตอบจากทางนั้นฝ่ายเดียว (ซึ่งทางเราก็ฮึ่มๆ อยากเอาเรื่องใจจะขาดน่าดู)
แต่เราก็รีบไปลบนิยายที่LP จนเกลี้ยงเกลาแถมบอกให้รู้เป็นนัยๆ ด้วย อย่างน้อยก็ให้ทางนั้นรู้ว่า ไม่ปลอดภัยที่จะโพสนิยายและถ้าadmin ไม่ทำอะไรสักอย่างนิยายเรื่องอื่นๆ ก็อาจถูกก็อปต่อไปอีกเรื่อยๆ ก็ได้ ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทางนั้นจะคิดยังไงเพราะเราก็ไม่เห็นมีปฏิกิริยาอะไรตอบกลับมาเหมือนกัน (สงสัยคนแถวนั้นคงถูกก็อปจนชินแล้วมั้ง - -“)
สำหรับความรู้สึกที่ถูกก็อปนิยาย..โอเค สำหรับงานนี้อาจจะไม่ใช่การก็อปแต่ก็เป็นการนำนิยายของเราไปโพสโดยไม่ได้ให้เครดิตและไม่ได้ขออนุญาตเพื่อใช้หาประโยชน์ส่วนตน (ชื่อเสียงความหื่นของคนเขียนเรอะ=[]=) มันเป็นสิ่งที่น่าละอายมากไม่เข้าใจว่าทำไมคนสมัยนี้ถึงเป็นกันแบบนี้ ความมักง่าย ไม่รู้จักละอายและไร้ความรับผิดชอบ เป็นสิ่งที่เริ่มแพร่กระจายอยู่นานแล้วและยิ่งเป็นในสังคมไซเบอร์ ยิ่งเป็นการง่ายสำหรับคนพวกนี้เพราะงานส่วนใหญ่ที่เผยแพร่ทางโลกไซเบอร์มีเพียงส่วนน้อยที่มีลิขสิทธิ์ชัดเจนแจ่มแจ้งแดงแจ๋ (หรือบางทีมีก็เหมือนไม่มีเพราะคนแฮกงานมีอยู่ถมไป)
วูบแรก โกรธนั้นก็โกรธอยู่แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร อาจเพราะเจอจนชินแล้วยังเป็นช่วงที่เราสนใจกับงานในหน้าที่มากกว่า อารมณ์แรงๆ ก็เลยไม่ค่อยมีมีแต่เนือยๆ ดีที่มีพวกน้องๆ หลายคนช่วยเข้าไปดูแลให้ (ขอบคุณมา ณ โอกาสนี้ด้วยมีเวลาแล้วจะจัดให้แสดงโชว์ในเอเดนเป็นรางวัลตอบแทน กรั่กๆ)แต่ความรู้สึกก็ยังไม่ต่อเนื่องอยู่ดี เพราะดันเป็นช่วงที่เราหยุดงาน พอมาทำงาน (ซึ่งก็คือวันนี้ 28-6-52) เน็ตก็ดันใช้งานไม่ได้ตั้งแต่เช้าอารมณ์ที่พยายามบิ้วท์ๆ ก็เลยเฟลกันอีกรอบ ตอนนี้ก็เลยได้แต่บ่นๆกับตัวเองแบบนี้แหละค่ะ
เอาเป็นว่ายังไงช่วงนี้ก็คงต้องรอฟังผลฝ่ายเดียวกระมัง - -“
และอยากจะขอเตือนหลายๆคนที่อ่านบทความนี้แล้ว ขอให้พิจารณาดีๆก่อนที่จะใช้ความมักง่ายนำงานของใครไปอ้างอิงว่าเป็นของตัวเองอย่าคิดว่าความลับไม่มีในโลก ถ้าเจอเจ้าของตัวจริงที่แสนใจดี (???) อย่างเรา คุณก็โชคดีไป (เพราะเราอยู่ในช่วงเหนื่อยจากงานประจำ จนไม่มีแรงจะวีนแตกกับใคร)แต่ถ้าเจอเจ้าของผลงานที่โหดอำมหิต อาฆาต แค้นฝังหุ่น คุณอาจจะไปลงเอยที่ คอ อุ กอคุก ก็ได้ ฮี่ๆๆ


ปล. งดถามถึงชื่อเต็มของตัวย่อแต่ละตัวขอให้ใช้ verb to เดากันเอาเองค่ะ ^ ^
3 Comments
Previous | Next