Blog Map 
เรื่องเล่า.. ประสบการณ์เสียว..
posted on 04 Dec 2007 09:51 by sepzaa in talkเมื่อสัปดาห์ก่อน มีเจ้าหน้าที่จากแล็บเปิดใหม่แห่งหนึ่งติดต่อมาที่บริษัทของเรา ขอเข้าทำการบรรยาย ตรวจความดัน และตรวจปัสสาวะฟรี
วันครบกำหนด มีเจ้าหน้าที่สาวสวยหิ้วกระเป๋าเข้ามา พวกเราหนุ่มๆ สาวๆ ก็นั่งเป็นกลุ่มก้อนเพื่อฟังเธอให้คำบรรยาย พูดคุยกันสนุกสนานเฮฮา
แต่แล้ว.. หลังจากตรวจวัดความดันและปัสสาวะเรียบร้อย เธอก็เริ่มชักจูงให้คนนั้นคนนี้ไปตรวจสุขภาพ ซึ่งแนะนำโปรแกรมถูกแสนถูกที่ตรวจได้เกือบทุกโรค แรกๆ เราก็แย้งนิด ปัดหน่อย แต่ไปๆ มาๆ หลังจากคิดสาระตะเรียบร้อยแล้ว
ระหว่างให้เธอดูดเลือดสักหลอด อีก 4-5 วันเธอเอาผลมาแจ้งพร้อมอธิบายและแนะนำวิธีรักษาสุขภาพ กับการถ่อสังขารอันน้อยนิดมโหฬารไปที่โรงพยาบาล นั่งรอสัก 2-3 ชั่วยาม เพื่อให้หมอลูบๆ คลำๆ ชี้โบ๊ชี้เบ๊ เอาเข็มจิ้มจึ๊กดูดเลือดไปสักหลอดเหมือนกัน แล้วอีก 2-3 ชั่วยามต่อมาก็นั่งฟังผลแบบไม่รู้เรื่องรู้ราว รู้แค่ว่าฉันนี้ปลอดโรคเท่านั้นจึงกลับบ้านได้ ตราชั่งก็เอียงข้างคุณพี่สาวคนสวยทันที
ดังนั้น เราจึงเป็นหน่วยกล้าตาย คนแรกและคนเดียว นั่งยิ้มระรื่นให้เธอรัดแขนเตรียมดูดเลือด
ด้วยเหตุที่เราเป็นคนเส้นลึก และมีรูปร่างน้อยนิดมหึมา การหาเส้นเลือดขอดที่ข้อพับแขนจึงเป็นไปได้ยาก แต่แน่ล่ะ เธอและเราก็ไม่ลดความพยายาม เธอรัดแขนขวาเรา ลูบแขนเรา จิ้มๆ กดๆ พอสะเทิ้นอาย แต่ทำอยู่นานก็ยังไม่เห็นผล เธอจึงขออนุญาตเปลี่ยนข้าง และเราก็ยอมแต่โดยดี (เราแพ้คนสวยใช่ไหมเนี่ย - -“)กรรมวิธีเดิม คนทำคนเดิม คนถูกกระทำคนเดิม และผลก็เช่นเดิม มันไม่สำเร็จ.. - -
แต่เพื่อสุขภาพที่ดีในอนาคตของเรา (และเพื่อรายได้ของแล็บของเธอ) เธอจึงพยายามอีกครั้งกับแขนข้างขวา ซึ่งเป็นข้างแรกที่เธอนั่งยันว่าเธอเห็นเส้นเลือดขอดสีเขียวของเรา (เราก็พยายามคิดว่าเราคงเห็นมันอยู่รำไรกระมัง - -“) เธอรัดแขนขวาเราอีกครั้ง เอาแอลกอฮอล์เย็นๆ ลูบ ไล้ แล้วตีเบาๆ ในใจเราก็คิดว่าจะตีแรงก็ได้นะ เรามาโซ แต่เธอคงเกรงใจ เธอตีพอให้เห็นเส้นเลือดขอดที่เธอนั่งยันว่ามี จากนั้นเธอก็ควักเข็มขึ้นมา เข็มอันแหลมเปี๊ยบ รูเบ้อเริ่มเลย อะฮ้า~ น่าหวาดเจี๋ยวจังเยยยยย ^____^เธอเป็นคนมีมารยาท เธอจึงขอโทษก่อน จากนั้นเธอก็เริ่มกดเข็ม จึ๊ก! (อึ๊! เจะจัง) เข็มสอดลึกเข้ามาในเนื้อของเรา ทะลุผ่านชั้นผิวหนัง ชั้นไขมัน แต่.. แต่มันหาเส้นเลือดไม่เจอ!!! (อ๊ากกกกกก) ตอนนี้เราไม่ได้มองหน้าเธอหรอกนะ เพราะเราหวาดเสียวอ่ะ เราเลยเบี่ยงหน้าไปข้างๆ เลยไม่รู้ว่าเธอหน้าซีดหน้าแดงอยู่หรือเปล่า แต่เราน่ะ ในใจแอบอายอยู่นิ แหม.. สงสัยจะบริโภคเยอะไปหน่อย เธอเลยหาเส้นเลือดเราไม่เจอ โฮะๆๆ
แน่ล่ะว่าเธอไม่ใช่คนละความพยายาม เราได้ยินเธอบ่นอ่อยๆ ว่าหาเส้นเลือดไม่เจอ แล้วก็ขออนุญาตขยับนิดนึง โฮะๆ เราไม่ว่าอะไรอยู่แล้นนนน พอเราว่าเชิญเลยเพ่ เธอก็เลยเริ่มควานเข็ม ขอให้นึกสภาพนะคะ ขณะนี้เข็มมันอยู่ในตัวของเรา แล้วเธอก็เริ่มหมุนมัน บิดมัน ถึงจะเบา แต่ความเจ็บจี๊ดๆ มันก็ต้องมีแหละ (ฮึ่ม! กัดฟันไว้ลูก อย่าร้องให้เธอขายหน้า! ในใจเราคิดแบบนั้น) เธอปลอบเราว่า เจ็บไหมคะ นิดเดียวนะคะ แป๊บเดียว พร้อมกับบ่นว่า หาเส้นเลือดยากจัง นี่เป็นคนแรกเลยนะคะที่หายากแบบนี้ (ฉึก! ขอโทษนะคะที่เส้นลึก - -“) จะเป็นลมหรือเปล่าคะ จะเป็นลมก็บอกนะคะ (บอกแล้วเจ๊จะหามอิชั้นส่งโรง’บาลป่ะ)ผ่านไปไม่ถึงนาที ทำยังไงเธอก็หาเส้นเลือดเราไม่เจอ สุดท้ายเธอเลยขอเปลี่ยนข้าง เราจะไปว่าอะไรได้ล่ะ ก็ต้องยอมเธอนิ ตอนเธอดึงเข็มออกอ่ะ มันเจ็บบรรลัยเลย T-T
เอาล่ะสิ ทีนี้พอเริ่มเข็มที่สอง (เธอต้องเปลี่ยนเข็มอยู่แล้นนน เพื่ออนามัยที่ดีของเราไง ^ ^~) เธอก็บอกเราว่า ขอดูดเลือดจากท้องแขนแทนนะคะ (ก็พี่เส้นลึก หาเส้นเลือดจากข้อพับไม่ได้อ่ะ) เราก็ว่าไงว่าตามกัน ท้องแขนก็ท้องแขน ตอนเธอถอดหัวเข็ม เธอก็บอกว่าอย่างนี้ต้องใช้สลิงค์นะคะ เราคิดว่าเธอคงหมายถึงเข็มฉีดยามั้ง - -“
ขอทำความเข้าใจก่อนว่าเราไม่มีความรู้ทางด้านนี้ และไม่เคยมีประสบการณ์การตรวจสุขภาพด้วย เลยไม่ค่อยแน่ใจว่าคนปกติธรรมดาเค้าทำยังไงกัน ปักเข็มแล้วต่อสายเข้าถุงเลือด? (พอดีเราเคยแค่บริจาคเลือดให้น้องอ่ะ เค้าดูดเลือดใส่ถุงนิ - -“) ถ้าใครมีความรู้ด้านนี้ก็ขอรบกวนอธิบายด้วยละกัน พอดีดูดครั้งแรกเธอแค่แทงเข็ม ยังไม่ทันได้เลือด ก็เลยไม่ได้ต่ออุปกรณ์อะไรทั้งนั้น - -“ต่อๆ.. ตอนเธอขอใช้สลิงค์เราก็โอเช แต่.. ระหว่างที่เธอกำลังอธิบายอยู่นั้น หัวเข็มอันที่สองก็จิ้มจึ๊ก! (อุ๊บ!) ใส่แขนเราหนึ่งดอก (อ๊าาาาา~า เจ็บน้า~) เราสะดุ้งเฮือก พอๆ กับเธอเลย เข้าจายยย ว่ามันคืออุบัติเหตุ แต่มันเจ็บง่ะ T-T เลือดออกด้วย เธอก็ขอโทษอีก ไม่ได้ตั้งใจค่ะ ขอโทษนะคะ เราก็ไม่เป็นไรค่ะ แต่ในใจมันเจ็บง่าาาาา ToT
ด้วยเหตุนี้ เราจึงเจอไปแล้ว 2 เข็ม - -“
ยังๆ เหตุการณ์ยังไม่หมดเท่านี้ เธอและเราตัดสินใจแล้ว ยังไงวันนี้เราก็ต้องเอาเลือดชั่วของเราออกให้ได้! เราเลยบอกว่า ไม่เป็นไรค่ะ ต่อโลด เธอก็เลยตั้งท่ารัดแขน ตีๆ ลูบแอลฯ แล้วก็เล็งที่ท้องแขนขาวๆ ของเรา
เธอค่อยๆ กดเข็มช้าๆ จึ๊ก! (อุ๊!) ปลายเข็มชำแรกเข้าสู่เนื้อเราอีกเป็นรอบที่สาม อืม.. (เริ่มชินนิ) เธอก็พยายามบอกให้เรากำมือ เราทำตาม กำ กำ กำ กำมันเข้าไป! ระหว่างนั้นเธอก็พยายามสูบเลือดเราทีละน้อย ดึงเข็มฉีดยา (คิดว่าหมายถึงสลิงค์อ่ะนะ ตามความเข้าใจของเรา) เราก็หันมามอง เห็นเลือดแดงๆ ค่อยๆ ไหลเข้าเข็มทีละน้อย น้อยเหลือเกิน เรากำมือจนสักพักเริ่มชา เลือดก็ยังไม่ถึง 3 ขีดเล็กๆ เลย มือเราเริ่มสั่นเพราะแรงกำ เราก็เลยคุยเล่นว่า อ๊ะ สั่นเลย เธอก็บอกว่า เธอก็สั่นเหมือนกัน (อ๊ากกก จะรอดไหมเรา TToTT)
เธอบอกว่าวิธีใช้สลิงค์ดูดเลือดนี้ เลือดจะไม่ค่อยไหลเข้ากระบอกฉีดเท่าไหร่ ต้องค่อยๆ ทำ เราก็เอาวะ ทำได้ก็ทำไป แต่ผ่านไปสักนาที เลือดก็ยังไม่ไปไหน เธอบอกว่าเลือดเราหนืด (เออ.. ทั้งเหนียวทั้งหนืดเลยดิเราอ่ะ - -“) สุดท้ายเธอคงกลัวเราเจ็บด้วย อะไรหลายๆ อย่างด้วย เธอเลยบอกว่า ขอเลิกแล้วกัน เลือดมันไม่ไหลเลย เราก็ตามใจ เพราะเรากำมือจนแทบจะสั่นทั้งตัวอยู่แล้ว แขนก็ชา มือก็ชา แถมเจ็บจี๊ดอีก เธอเลยคลายสายรัดแขน แล้วค่อยๆ ดึงเข็มออก อ๊าาาา ค่อยยังชั่วหลังจากภารกิจล้มเหลว เธอก็เลยบอกว่า เอางี้นะคะ เดี๋ยวติดต่อขอมือโปรฯ มาดูดเลือดพี่ละกัน (อ้าว! นั่งคุยกันตั้งนาน เธอไม่ใช่โปรฯ เรอะ! O[ ]O!!!) เธอก็พยายามแก้ว่า เธอทำงานมาหลายปี มีเคสเราคนเดียวที่ดูดยากดูดเย็น (เออ! ขอโทษที พี่มันไม่ดีเลย T-T) ตอนเธอถามว่าเราสะดวกเมื่อไหร่ เราก็บอกว่า เมื่อไหร่ก็ได้ เดี๋ยวนี้เลยยังได้ (ไหนๆ ก็เจ็บแล้ว เอาให้มันเจ็บจนชินชาไปเลยดิ) แต่เธอบอกว่า ขอเป็นพรุ่งนี้แล้วกัน ให้เราได้พักก่อน แหม.. น้ำใจงามจริงๆ เราก็เออออห่อหมกตามเธอว่า
สุดท้ายเธอเลยนัดเราอีกทีพรุ่งนี้เพื่อดูดเลือดเราไปให้ได้ ก่อนขอลากลับไป
สรุป.. วันนี้เราถูกเข็มทิ่ม 3 ดอก เลือดออก 3 มิล (มั้ง แถมยังแข็งตัวไปแล้วด้วยเพราะค้างในเข็มนานไป - -“) แต่ไม่ได้อะไรเลย แถมพรุ่งนี้เรายังต้องเจออีกกี่เข็มก็ไม่รู้ ต้องแล้วแต่สวรรค์และโชคชะตาTToTT
เสียวจริงๆ
ป.ล. นี่เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันที่ 3 ธ.ค. 50 และวันนี้เราก็ถูกดูดเลือดไปเรียบร้อยแล้ว ไว้จะเล่าอีกที ตอนนี้เจ็บง่ะ T^T
วันนี้ วันที่ 4 ธ.ค. 50 คือวันนัดดูดเลือดภาค 2
นับจากที่เมื่อวานเธอเบอร์ 1 (เพราะเดี๋ยวจะมีเบอร์ 2 มาเพิ่มจะได้รู้กันไง - -“) นัดแนะว่าจะดูดเลือดอีกคำรบ และเราก็ถามพอเข้าใจแล้วว่าช่วงเช้าก่อนทำการดูด ทางที่ดีไม่ควรกิน รับประทาน ยัดทะนานอะไรใดๆ มาทั้งสิ้น เพื่อจะได้ไม่ต้องกลับมาดูดเป็นรอบที่สามในกรณีที่ผลไม่แน่นอน
ด้วยความหวังดี (หรือขี้เกียจ.. - -“) ตอนเย็นวันที่ 3 หลังภารกิจดูดเลือดล้มเหลว เราก็เลยไม่แวะซื้อมื้อเย็น เพื่อจะทำให้ท้องอันกลมกลึงนี้ว่างเปล่า ปราศจากเศษอาหารตกตะกอนให้ผลการพิสูจน์เลือดต้องผิดเพี้ยน ดังนั้นพอกลับถึงบ้าน เราจึงมีนมเมจิรสสตอเบอร์รี่ (คนน่ารักๆ อย่างเราก็คู่ควรกับนมรสหวานแหววเหมือนกันเน้อ~) ในกระบอกพลาสติกทรงกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง.. (เท่าไหร่ฟร่ะ - -*) เอาเป็นว่านมเมจิขวดกลางละกัน (หวังว่าคงมีคนเคยดื่มนะ) ที่มีปริมาณน้ำนมบรรจุอยู่เพียง 1 นิ้ว (หยิบไม้บรรทัดของท่านขึ้นมาทาบกับก้นขวดเพื่อวัดปริมาณตามที่เข้าใจ) เป็นมื้อเย็นอันแสนโอชะ
และหลังจากมื้อเย็นที่แสนอิ่มหนำ ก็ไม่มีอะไรตกถึงท้องอีกเลย (.. หิวจัง.. ) ยันเช้า
เช้าวันที่ 4 เหตุเพราะถูกเหน็บว่าเลือดหนืด ประกอบคำสั่งอย่างอ่อนโยนว่าควรดื่มน้ำเยอะๆ เช้าวันนี้พอเราตื่น อาบน้ำแต่งตัวมาทำงาน จนเธอเบอร์ 1 และเบอร์ 2 มาถึง ในท้องของเราจึงบรรจุไปด้วยน้ำเปล่า น้ำเปล่าในปริมาณ 930 ซม./2 (หรือก็คือครึ่งขวดนั่นแหละ - -“)
พอเบอร์ 1 เจอหน้าเราปุ๊บ เธอก็รี่เข้ามาทัก ถามข่าวคราวอาการบาดเจ็บอันเนื่องมาจากอุบัติเหตุเมื่อวาน เป็นไงบ้างคะ แผลเป็นไงบ้าง เราก็ถอดเสื้อ เอ๊ย! ถลกแขนเสื้อให้เธอดูว่าผลแห่งจากภารกิจล้มเหลว ส่งให้ท้องแขนข้างซ้าย (เข็มที่ 3) เขียววววววว อย่างเห็นได้ชัด แถมยังบวมกว่าเนื้อหนังปกติที่อวบอูมอยู่แล้วของเราอีก
เธอทำหน้าสมเพชเวทนา (หรือเปล่านะ) บอกว่าโอย เขียวเลย นี่ค่ะ มียามาให้ด้วยนะคะ เดี๋ยวทาบางๆ (เธอแสดงลีลาประกอบการบรรยาย) สักพักก็หาย (สาธุ๊~)
จากนั้นเธอทั้งสองเธอก็เปิดกระเป๋าหยิบอุปกรณ์ออกมาโดยมิได้นัดหมาย เบอร์ 2 ก็น่ารักนะ เธอขออนุญาต แล้วก็ลากแขนเราไปดู ชันสูตรแผลที่ถูกกระทำแล้วทั้ง 3 รอย ก่อนจะเริ่มหาร่องรอยที่ซ่อนตัวของเส้นเลือดขอดอีกครั้ง
เธอเบอร์ 2 เพ่งกระแสจิตที่แขนขวา ขณะที่เบอร์ 1 คนเดิมดึงแขนซ้ายไปเพ่งบ้างเพื่อไม่ให้เสียเปรียบกัน เธอเบอร์ 2 กดๆ จิ้มๆ ด้วยปลายนิ้วเพื่อคลำหาเส้นเลือดอุดตัน เอ๊ย! เส้นเลือดซ่อนตัวแถวข้อพับ โดยที่เธอจะรู้หรือไม่รู้ก็ตาม เธอกดใส่แผลเราเต็มๆ O[ ]O! เจ็บน้า~
เธอเบอร์ 2 พินิจอยู่นาน เส้นเลือดก็ยังเล่นซ่อนแอบกับเธออยู่ ระหว่างนั้นเบอร์ 1 ก็หันมาท้าวความถึงบริเวณท้องแขนขาวจั๊วะว่าเส้นเลือดเห็นชัดจริงๆ (แน่ล่ะ ก็มันทั้งเขียว ทั้งบวม ไม่ชัดก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว - -“) จากนั้นเบอร์ 1 ก็บอกว่า เราน่าจะทำสเกาท์ (เธอพูดว่า สะ-เก๊า เราไม่เข้าใจ แต่ได้ยินแบบนี้จริงๆ นะ มันหมายถึงอะไรง่ะ - -?) เธอพูดพร้อมกับลูบๆ บริเวณข้อมืออันเปราะบางของเรา
แต่เธอเบอร์ 2 ไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนี้เธอหันเหทิศทางมายังหลังมือเราแล้ว! เธอลูบๆ คลำๆ มือขวาเรา พร้อมกับสั่งว่าให้กำมือหน่อยค่ะ กำแน่นๆ นะคะ แล้วเธอก็ลูบๆ เบอร์ 1 ก็ชะโงกหน้ามาดู แล้วก็บ่นๆ อะไรสเกาท์ๆ เหมือนเดิม
หลังจากที่เบอร์ 2 พิจารณาแล้วว่า เส้นลึกๆ ของเราคงไม่โผล่มาจ๊ะเอ๋กับเธอ เธอก็เลยรัดแขนขวาเรา แล้วให้เราเหวี่ยงขึ้นๆ ลงๆ เพื่อหาเส้นเลือดตรงข้อพับอีกที เธอทำสลับทั้งข้างซ้ายข้างขวา แต่สุดท้ายก็ไม่เจออะไร เส้นเลือดเรามันซ่อนเก่งเกินไปแล้วมั้งเนี่ย - -“
สุดท้ายเธอเลยบอกว่า ขอดูดตรงหลังมือนี่แหละนะคะ เราก็เอาดิ ทำตั้งนานไม่ดูดสักที จะตรงไหนก็เอามันสักทีเหอะน่า ยิ่งนานยิ่งใจไม่ดีนะเฟร้ยยยย
เธอเบอร์ 2 ก็เลยตบๆ แปะๆ หลังมือเรา แล้วรัดช่วงข้อแขนเราอีกที จากนั้นเธอก็คว้าเข็มขึ้นมา เข็มอันเล็กกว่าเมื่อวานเลยไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่ แต่คำพูดเธอเบอร์ 2 นี่ดิ เธอเล่นบอกว่า เดี๋ยวลองข้างล่างก่อนนะคะ ถ้าดูดไม่ได้ค่อยเลื่อนขึ้นข้างบน O[ ]O! นี่แม่คุณกะพลาดไว้ก่อนแล้วเรอะ!!!
..เอาเถอะ.. เป็นไงเป็นกัน ไหนๆ ก็เจ็บตัวมาถึงป่านนี้แล้ว เจ็บอีกนิดคงไม่ตายหรอก (มั้ง) เราก็เลยกัดฟันสู้ กำมือแน่นๆ ให้เธอเอาแอลฯ ทา จากนั้นเธอก็เล็งแล้วเสียบ จึ๊ก! (อึ๊! เข็มแรกของวัน.. T^T) พอเสียบได้ปุ๊บเธอก็เอาสายยางยาวๆ มาต่อ สายยางอันนั้นตรงปลายเป็นเข็มฉีดยา ตามความเข้าใจของเรา คงเพราะเมื่อวานใช้เข็มดูดตรงๆ เธอเบอร์ 1 เลยสั่น วันนี้ก็เลยใช้สายยางช่วยจะได้ไม่เกร็งมั้ง
เธอเบอร์ 2 กดเข็มไว้ แล้วสั่งให้เบอร์ 1 เป็นคนดูดด้วยเข็ม เธอเบอร์ 1 ค่อยๆ ดึงเข็มช้าๆ เพื่อให้เลือดไหลเข้ากระบอกฉีด เราดูเลือดค่อยๆ หยดไปพลาง ฟังคำค่อนแคะว่าเลือดหนืดจริงๆ อีกรอบ (เออ! โทษที พี่ผิดไปแล้ว ต่อไปจะไม่ทำเลือดหนืดอีกแล้ว - -“)
ระหว่างที่เลือดไหลเข้ากระบอกฉีด เธอเบอร์ 1 ก็คอยถามว่าดูดได้ไหม เลือดไม่ค่อยไหลเลย เธอเบอร์ 2 ไดัฟังดังนั้น เธอเลยขยับเข็ม จึ๊ก! จึ๊ก! (อ๊ากกกกกก~ก เจ็บเฟร้ยยยย ToT) เธอขยับเข็มลึกขึ้น แค่นั้นก็เจ็บเกินพอแล้ว เธอยังเอานิ้วบี้! (อ๊ากกกกก บอกว่ามันเจ็บเฟร้ยยยย TToTT) เรารู้สึกได้เลยว่าปลายเข็มมันซุกซนอยู่ในตัวเรา มันลึกเกินไปแล้นนนน โฮ….
เป็นไงบ้างคะพี่ (เป็นคนดิ) เจ็บไหม (เจ็บดิ) จะเป็นลมหรือเปล่าคะ (เออ! ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง) ทนหน่อยนะคะ เลือดได้นิดเดียวอยู่เลย (ก็ทนอยู่นี่ไง)
เวลาผ่านไป เลือดไหลไปได้ประมาณ 3-4 ของกระบอกฉีด (เอ.. หรือจะน้อยกว่านั้นหว่า - -“) เธอเบอร์ 2 ก็ตัดสินใจว่าแค่นี้คงพอแล้ว เธอเลยดึงเข็มออก ค่อยยังชั่วหน่อยที่ตอนนี้ไม่ค่อยเจ็บแล้ว (หรือมันจะเจ็บจนลืมเจ็บก็ไม่รู้) เธอเบอร์ 1 แบ่งเลือดใส่หลอดเล็กๆ ไป 2 หลอด พลางถามเบอร์ 2 ว่าแค่นี้จะพอหรือเปล่า น้อยไปไหม เธอเบอร์ 2 ก็บอกเหมือนน่าจะพอมั้ง (อย่ามั้งดิ) ด้วยความหวังดี เราเลยออกปากว่า เอาไปอีกก็ได้นะคะ เลือดชั่วมีแยะ แต่เธอเบอร์ 2 บอกว่าคงพอแล้ว ทำต่อไม่ไหว เดี๋ยวเธอจะเป็นลม (เอาเข้าไป! ใครถูกดูดเลือดกันแน่ฟร่ะเนี่ย - -“)
สุดท้ายเธอสองเธอก็เลยบอกว่า แค่นี้คงพอตรวจแล้วล่ะค่ะ เราก็เลยว่า ถ้าไม่พอก็มาเอาอีกได้นะคะ ชักติดใจ หึๆ ก่อนเธอทั้งสองลากลับไป ด้วยความเหนียวหนืดของเลือดเราก็เลยบอกว่า ขอยาที่เธอทาแก้เขียวบวมด้วย เธอก็ใจดีให้มา บอกว่าทาบ่อยๆ นะคะ สงสัยคงกลัวเราเสียโฉมนิ ^ ^~
สรุป วันนี้เราโดนไป 1 เข็ม ค่อยยังชั่วหน่อยที่ไม่น่ากลัวเหมือนเมื่อวาน แต่..
มันก็เจ็บอยู่ดีอ่ะ TToTT
ปล. เธอจะตรวจเจอสารปนเปื้อนอย่าง ไวรัสใจอักเสบ Y หรือเปล่านะ - -???
#1 By SepZaa on 2007-12-04 16:09